Odwrócony efekt piezoelektryczny (używany z oscylującymi kryształami kwarcu)

Efekt ten jest wykorzystywany w wibrującym kry sztale kwarcu:

Jeśli do elektrod kryształu kwarcu zostanie przyłożone zmienne napięcie, zaczyna on wibrować mechanicznie z powodu odwrotnego efektu piezoelektrycznego. Częstotliwość tych drgań zależy od właściwości geometrycznych (np. grubości i kąta cięcia) kryształu kwarcu i zazwyczaj mieści się w zakresie od kHz do MHz.

Znaczenie

Ta mechaniczna oscylacja jest niezwykle stabilna i precyzyjna. To sprawia, że kryształy kwarcu są idealne jako generatory zegara w układach elektronicznych - na przykład w zegarach, mikrokontrolerach, urządzeniach komunikacyjnych i generatorach częstotliwości.

Odkrycie efektu piezoelektrycznego

- Odkrywca: Jacques i Pierre Curie

- Rok: 1880

- Opis: Bracia Curie odkryli, że niektóre kryształy (np. kwarc, turmalin, topaz) generują ładunki elektryczne na swoich powierzchniach podczas deformacji mechanicznej - efekt ten stał się znany jako bezpośredni efekt piezoelektryczny.

Przewidywanie odwrotnego efektu piezoelektrycznego

- Teoretyk: Gabriel Lippmann

- Rok: 1881

- Opis: Lippmann teoretyzował, że ze względu na odwracalność procesów fizycznych, musi istnieć również efekt odwrotny: Napięcie elektryczne powinno powodować mechaniczne odkształcenie kryształu.

Eksperymentalne potwierdzenie efektu odwrotnego

- Naukowcy: Jacques i Pierre Curie

- Rok: 1881

- Opis: Wkrótce po przewidywaniach Lippmanna, bracia Curie eksperymentalnie potwierdzili, że kryształy rzeczywiście odkształcają się mechanicznie pod wpływem napięcia elektrycznego - w ten sposób udowodniono odwrotny efekt piezoelektryczny.

To bardzo ekscytujące dowiedzieć się, że oscylujący kwarc wykorzystuje podstawową technologię, która została odkryta przez braci Curie ponad 145 lat temu.

Jeśli masz dodatkowe pytania, skontaktuj się z nami pod adresem info@petermann-technik.de lub zadzwoń pod numer +49/8191/305395. Nasi eksperci czekają na kontakt.